λεωφορεία γεμάτα σαρδέλες | το βυτιο

Γίνεται να δημοσιεύσει το βυτίο νέο ποστ κι αυτό να μην καταχωρισθεί στο Buzz; Δεν γίνεται! Δεν είναι μόνο η γραφή του που είναι ώρες-ώρες τόσο λογοτεχνική, είναι κι η ίδια η ψυχή του συγγραφέα που διακρίνεται μέσα απ' τις γραμμές και τις λέξεις.

Σχόλια

  • από tsalapetinos πριν 2526 μέρες 10       

  • από rogerios πριν 2526 μέρες 7       

    Κι αφού παρέλειψα να το κάνω στην περίληψη της καταχώρισης, ας παραθέσω εδώ μερικά αποσπάσματα από το κείμενο του Βυτίου:
    "Η λέξη που ψάχνω είναι ταπείνωση. Η καθημερινότητα, μας ταπεινώνει μ’ ένα τρόπο που δεν είναι δυνατόν να περιγραφεί με ακρίβεια, μα βιώνεται σε πεζοδρόμια και χώρους εργασίας...
    Ταπείνωση είναι η λέξη και τη νιώθω να με χτυπάει από όλες τις πλευρές, λες και η καταιγίδα πέφτει οριζόντια...
    Το φριχτό μνημόνιο, ο κακόγουστος στρως καν και ο πάγκαλος για λίγο μ’ έκαναν να ξεχάσω. Δεν είναι αυτοί ο εχθρός μου. Αυτοί δεν είναι παρά άθλιες σκιές της επικαιρότητας, σκόνες και σκατά στο σπασμένο πεζοδρόμιο. Το πρόβλημά μου βρίσκεται στην πηγή της αποκτήνωσης και όχι σε μια ακόμη μείωση της αγοραστικής δύναμης".

  • από tsalapetinos πριν 2526 μέρες 3       

    Μα τότε να προσθέσω και εγώ κάτι. (που δεν πρόλαβα να καταχωρίσω το ποστ για κάτι δευτερόλεπτα)

    "Αν κατέβηκα μερικές φορές στο δρόμο είναι γιατί κάποτε διάβασα το «Ιψ ο Τυπογράφος» και «το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας», γιατί είδα την Σαμοθράκη και την Αμοργό, γιατί γεύτηκα το χαλάζι της ορεινής Αρκαδίας. Ακόμη περισσότερο γιατί, όπως ακριβώς κι εσύ, ξέρω πως είναι να περπατάς ξυπόλητος στην παραλία, να τρως χιονιές στο σβέρκο και να κοιμάσαι κάτω απ’ τα αρμυρίκια. Γιατί κάποτε με κέρασαν άγνωστοι άνθρωποι σε ένα άγνωστο μέρος και γιατί μοιράστηκα το παράθυρο του καρβουνιάρη με ένα κορίτσι που δε χρειάστηκε να συστηθούμε για να αγγίξει ο ένας τον άλλο. Γιατί έστω και στιγμιαία αντιλήφθηκα πως δε μου ανήκει τίποτα κι αν μου ανήκει, χίλιες φορές να μου ανήκει εξ ημισείας."

  • από dytistonniptiron πριν 2526 μέρες 10       

  • από tovytio πριν 2526 μέρες 11       

  • από tsalapetinos πριν 2526 μέρες 5       

    Στην υγειά σου Βυτίο!

  • από st3pp3nw0lf πριν 2526 μέρες 6       

    Διατρέχοντας τον κίνδυνο να φανώ κάπως ιερόσυλος, σε μερικά κείμενα ο βυτίος έχει αρχίσει να μου θυμίζει τον θας, μείον τα Times New Roman.

    • από dytistonniptiron πριν 2526 μέρες 7       

      Αν είναι να επανεμφανιστεί και ο θας μετά από ένα εξάμηνο, ας συμφωνήσω (δεν είναι και κακό) ;)

  • από cinto πριν 2526 μέρες 11        1

  • από tovytio πριν 2526 μέρες 7       

    θενκ γιου για το σχόλιο, cinto. (τη γλυκερότητα πάντως τη βλέπω, απλά συνήθως, λίγο μετά το publish)

  • από Gasireu πριν 2526 μέρες 3       

    ''(που όχι σπάνια διολισθαίνει σε αυτή τη γλυκερότητα που συναρπάζει τις μετεμμηνοπαυσιακές κυρίες)'' χαχα, γίνεσαι λίγο πικραμύγδαλος αλλά καλό! Δεν έχει τέτοιες κυρίες εδώ μέσα να ψηφίσουν, μόνο στο Μέγαρο και στη Λυρική, που θα έλεγε και ο greek gay lolita!

  • από tsalapetinos πριν 2526 μέρες 1       

    Gasireu, και στον Παρνασσό.

  • από kkmoiris πριν 2526 μέρες 2       

    ο Τσαλαπετεινός μου είπε "άσε τις μπύρες και κέρνα τον άνθρωπο ένα τσίπουρο" (εντάξει, δεν είπε αυτό ακριβώς μα έτσι μεταφράζεται)

    αν μπορούσα δυο ψήφους -χωρις να με βγάλουν άκυρο- θα το ΄χα κάνει ήδη

  • από tsalapetinos πριν 2526 μέρες 2       

    Δεν μπορεί! Κάποιος τρόπος θα υπάρχει να ρίχνεις δύο ψήφους χωρίς να βγαίνεις άκυρος...

  • από yorgos πριν 2526 μέρες 3       

    Goosebumps. Μια ζωτική φαντασίωση: ο βυτίος διαβάζει και καταγράφει πανέμορφα αυτά που νιώθει η γενιά του.

  • από zoutiri πριν 2526 μέρες 9       

    ωραιο κειμενο αλλα με υψηλο κινδυνο να φανω ξενερωτος (τι ξενερωτος δηλαδη, πασχω απο μονιμο χανγκοβερ αυτες τις μερες) θα μπω στο ψητο και θα παρατηρησω οτι αυτο που λεει να ειδε ο βυτιος στην Αμοργο και να του λειπει στην Αθηνα, συνδεεται δυστυχως αμεσα.

    Η Αθηνα ειναι καταθλιπτικη στην καθημερινοτητα της, οι ανθρωποι ειναι αποκτηνωμενοι, οχι γιατι εχουν κακα γονιδια, ουτε κακία στην κουλτουρα τους. Οι ιδιοι ανθρωποι εφτιαξαν την Αμοργο και την Οια, οι ιδιοι την Πλακα και την Κυψελη. Μαναδες ειχαν ολοι, συναισθημα και παθος, πιθανως και γενναιοδωρια και ανοιχτοκαρδια.

    Η μονη διαφορα βασικα ειναι η κλιμακα και ισως η παλαιοτητα του οικισμου. Η ελληνικη κουλτουρα της ελλιπους αγαπης για τους κανονες, του "ελα μωρε, θα τα βρουμε", της ανοχης στις μαλακιες του αλλου, της ρε παιδι μου ελαφρα παιδικης επφανειακης ευαισθησιας που εχει ο Αρχηγος της Τροχαιας οταν φοβαται να γραψει παρανομα παρκαρισμενους (ακομα και αν κλεινουν διαβασεις αναπηρων) εφτιαξαν και την Αμοργο και την Αθηνα.

    Αλλα δυστυχως ο Ζορμπας δεν φτιαχνει βιωσιμες και ανθρωπινες μεγαλουπολεις, ο Καντ και ο Καφκα ισως.

    • από dytistonniptiron πριν 2526 μέρες 1       

      Αυτό είναι ωραίο σχόλιο -και το λέω ως λάτρης της βυτιακής θεότητας.
      Αλλά πάλι, θα δεις ότι το βυτίο έχει απομυθοποιήσει και την Αρκαδία του, και νομίζω ότι ξέρει -όπως ξέρουμε- πως αυτό για το οποίο μιλάει, είναι η κατά φαντασίαν Αρκαδία μας κατά πρώτο λόγο (ε βυτίο;)

    • από tovytio πριν 2525 μέρες 3        2

      zoutiri δε διαφωνώ με αυτό που λες. οι άνθρωποι έφτιαξαν τα απάνθρωπα μέρη. Αλλά δεν ήθελα να αφήσω υπόνοιες περί ζορμπά κλπ. (Προτιμώ τον Κάφκα απ' τον Καζαντζάκη.)
      Σχετικά με την Αμοργό κλπ, είμαι αφενός πιο κοντα σ' αυτό που λέει ο δύτης από κάτω, αφετέρου (κ εδώ πιθανόν να διαφωνήσουμε) αυτό που ήθελα να πω στο ποστ κ μάλλον δεν φάνηκε είναι ότι η αθήνα όπως κ κάθε πόλη τείνει να γίνει απάνθρωπη ακριβώς εξαιτίας του (να μην το πω του καπιταλισμού, αλλά του) τρόπου οργάνωσης της κοινωνίας. Προφανώς, όταν υπάρχει μικρότερη κλίμακα όπως λες, τα αποτελέσματα δεν θα είναι τόσο έντονα.
      Αλλά όταν μια κοινωνία έχει οικοδομηθεί επάνω στην ιδέα του άκρατου ανταγωνισμού, της εξοντωτικής δουλειάς, της ατομικότητας κλπ είναι αναπόφευκτο κατά τη γνώμη μου οι άνθρωποι να χάνουν την ανθρωπινότητά τους (αν μπορώ να το πω έτσι) και διαρκώς να ταπεινώνουν/ταπεινώνονται. Πχ. αφού το σχολείο στηρίζεται στην πειθαρχία κ την εξέταση ή αφού στο 24ωρο αντιστοιχούν περισσότερες ώρες εργασίας κ (άγχους πάλι γι' αυτήν) απ' οτιδηποτε άλλο, θεωρώ αναπόφευκτο να κυκλοφορούμε εκεί έξω σαν ζόμπι και μάλιστα σχετικά μοβόρικα. Θα μου πεις αν υπήρχε μια υποτυπώδης οργάνωση στο ελλάδα, δε θα ήταν καλύτερα τα πράγματα; Ναι θα ήταν. Παρόλα αυτά κ στις Βρυξέλλες και όπου αλλού έχω φίλους που ζουν, τα ζόμπι κυκλοφορούν μια χαρά στους δρόμους και τσακώνονται στα μμμ, ακόμη κι όταν αυτά έρχονται στην ώρα τους.
      Παρόλα αυτά η Αθήνα παραμένει όμορφη, υπό μία έννοια.
      (δεν ξέρω αν απάντησα σε οτιδήποτε βέβαια, αλλά οκ).

    • από zoutiri πριν 2525 μέρες 3       

      δυτη
      σιγουρα ολοι εχουμε δικαιωμα να ονειρευομαστε Αρκαδιες και καλα κανουμε δηλαδη.
      Αυτο που με στενοχωρει ειναι οτι λογω τρομερης και βαθιας αστικης αποτυχιας στην Ελλαδα εχουμε παψει να ονειρευομαστε μια Αρκαδια στην πραγματικη μας ζωη.

      Αυτο εκδηλωνεται απο τους κλαυθμους και οδρυμους κατα της αστυφιλιας μεχρι κειμενα σαν αυτο εδω. Και ενω δεν ημουν σιγουρος πριν οτι ετσι το βλεπει, ο βυτιος τελικα τωρα λεει λιγο πολυ οτι υπαρχει αδυναμια δημιουργιας βιωσιμων μεγαλων πολεων. Και μαλιστα το ριχνει εν μερει στον οικονομικο τροπο οργανωσης μας.

      Οχι, αυτο που λεω εγω ειναι οτι υπαρχει αποτυχια της ελληνικης κουλτουρας να προσαρμοστει για να φτιαξει βιωσιμες μεγαλες πολεις. Την εχω δει την Αρκαδια μου και μαλιστα αρκετες φορες σε δυο ηπειρους, απλα δεν ειναι στην Ελλαδα και για καλο λογο.

      Γιατι η μεγαλη πολη με ποιοτητα ζωης θελει 5-6 πραγματα που οι Ελληνες δεν λενε να αποδεχτουν (αναρωτιεμαι αν υπηρχαν ποτε στην ελληνικη κουλτουρα, η αρχαια Αθηνα ας πουμε υποψιαζομαι δεν θα ηταν καθολου ομορφα scalable), αλλα ειναι απαραιτητα για την αποφυγη προβληματων δημοσιων αγαθων (βλ tragedy of the commons):

      α) απολυτη ισχυ νομου

      β) κοινωνικη συνειδηση των πολιτων

      Παραδειγμα των δυο:
      Το παρκαρισμα οταν απαγορευεται απαγορευεται, τελεια παυλα. Ο καθε αντικοινωνικος που σταματαει για να παρει τσιγαρα, βλαπτει 50 άλλα ατομα πολυ περισσοτερο αποσο οφελειται ο ιδιος. Εχει δεν εχει αστυφυλακα, σε μια πολιτισμενη πολη απλα και συνειδητα *δεν το κανεις*. Και αν το κανεις συχνα, τελικα θα σε πιασουν και θα φας και καλο προστιμο και γενικη περιφρονηση. Στην Ελλαδα δεν συμβαινει τιποτα απο τα δυο.

      γ) προνοια των αρχων για το μελλον και καποια στωικοτητα/υπομονη των πολιτων

      δ) συνεργασια των πολιτων με το κρατος

      Εδω το παραδειγμα ειναι απλο: επεκταση σχεδιων πολεως. Για τον καθε κολλημενο Ελληναρα που δεν ηθελε να δωσει 4 μετρα απο το κτημα του, η πολη πληρωνει για παντα μια ανοητη στροφη στον δρομο ή μια λιγοτερη λωριδα.
      Για καθε φορα που απαιτησαμε εδω και τωρα αυξησεις στους δημοτικους υπαλληλους, χασαμε πορους που θα μπορουσαν να πανε σε υποδομες που θα μας εκαναν ολους πλουσιοτερους.

      ε) κατι πιο θολο που χονδρικα θα ονομαζα civic pride

      Μια βιωσιμη πολη θελει πολιτες που τελικα την νοιαζονται και αποζητουν να ομορφηνει, θυσιαζουν πορους και χωρους για να αποκτησουν μνημεια και εκδηλωσεις που τους κανουν συλλογικα υπερηφανους. Οχι βεβαια με τον ηλιθιο εθνορατσισμο του Ελληναρα που ειναι "περηφανος" για πραγματα που ουτε εφτιαξε ουτε καταλαβαινει καν, αλλα με την περηφανεια μιας ομαδας που συλλογικα μοχθησε και καταφερε κατι.
      Η Βαρκελωνη ειναι ενα καταπληκτικο παραδειγμα τετοιας περηφανειας, απο την θαυμασια γιορτη της Μερσε μεχρι το πως λειτουργει η αγαπημενη ομαδα ποδοσφαιρου της πολης ως το πως αναγεννιουνται ολοκληρες γειτονιες. Αλλα παρομοια περφηνεια εχουν οι πολιτες πολεων απο ΝΥ εως Κολωνια. Περηφανοι για την πολη τους, βρισκουν να εχει μια ιδιαιτερη κουλτουρα που καλλιεργουν και αγαπουν, απο την καθημερινη τους ζωη μεχρι τις μεγαλες γιορτες της πολης (βλ ξερω γω παρελασεις στην ΝΥ, καρναβαλι στην Κολωνια, Μερσε στην Βαρκελωνη κτλ) "Εμεις εδω δεν το κανουμε ετσι" θα ακουσεις συχνα σε αυτες τις πολεις, οταν αναζητεις γιατι αποφευγουν αντικοινωνικες συμπεριφορες. Στην Αθηνα θα το ακουσεις μονο αναποδα "εμεις ετσι οδηγαμε, ετσι φερομαστε, Αθηνα ειναι τι περιμενεις".

      Οι χαρουμενες οικογενειες ειναι ολες ιδιες, οι δυστυχισμενες ειναι καθεμια δυστυχισμενη με τον δικο της τροπο λεει ο Τολστοϋ.
      Πιστευω βαθια οτι ολες οι βιωσιμες πολεις εχουν καποια βασικα κοινα χαρακτηριστικα, οι αποτυχημενες ειναι συνηθως αποτυχημενες γιατι καποιο(α) απο ολα αυτα δεν το εχουν.

    • από dytistonniptiron πριν 2525 μέρες 1       

      zoutiri, γενικά (είμαι και λίγο ζαλισμένος τώρα) θεωρώ ότι το κατά πόσο μια πόλη είναι βιώσιμη εξαρτάται από το πώς την έχει ζήσει ο καθένας -αλλά βασικά ήθελα να σημειώσω ότι με εντυπωσίασες με την αναφορά στην Άννα Καρένινα. :)

    • από cinto πριν 2525 μέρες 1       

      Συνειρμικά σκέφτομαι ότι μια σοβαρή πόλη αρκεί να διαθέτει μια Μιμή Ντενίση, όλα τα άλλα περιττεύουν.

    • από tovytio πριν 2525 μέρες 4       

      zoutiri σε πολλά απ' όσα λες δε θα διαφωνήσω. αλλά μιας κ είναι ήδη πολύ αργά μόνο τρεις μικρές παρατηρήσεις κ αφήνω το θρεντ να πεθάνει με την ησυχία του.
      πρώτο πρόβλημα στη συζήτηση, ότι έχουμε εστιάσει στην πόλη και αν αυτή είναι βιώσιμη ή όχι. Δεν ήθελα να μιλήσω για το αστικό τοπίο,αλλά γενικά για τον τρόπο που είναι οργανωμένη η ζωή. η πόλη απλά είναι το σκηνικό μου.
      δεύτερον όλα αυτά που περιγράφεις, τα περιγράφει ως προβλήματα που δημιουργεί η ελληνική κουλτούρα. εδώ είναι η διαφωνία μας. είναι και αυτό, αλλά όχι μόνο ή μάλλον ούτε κυρίως αυτό.
      τρίτον και κυριότερο, ίσως είναι εξαρχής λάθος να προσπαθούμε να συζητήσουμε με λογική κ επιχειρήματα, πάνω σ' ένα ποστ που περισσότερο μια αίσθηση περιγράφει, χωρίς ντοκουμέντα, στατιστικά και έρευνα.

  • από vasvas πριν 2525 μέρες 5        1

    "Αλλά όταν μια κοινωνία έχει οικοδομηθεί επάνω στην ιδέα του άκρατου ανταγωνισμού, της εξοντωτικής δουλειάς, "

    Συνεχίζοντας στο ζουτίριο πνεύμα, η Αθήνα του 60, στην οποία ζούμε τώρα όλοι και μας ζορίζει, οικοδομήθηκε πάνω στην ιδέα του άκρατου ανταγωνισμού και της εξοντωτικής δουλειάς;

    Το κείμενου του βυτιου μου άρεσε ως γραφή, αλλά οι ιδέες και τα συναισθήματα μου φαίνονται λίγο, πως να το πω, αδούλευτα, πρώιμα. Με άλλα λόγια, μου φαίνεται ότι στην κραυγή αγωνίας του βυτίου η απάντηση είναι σχετικά προφανής: αναχωρητισμός (και δεν εννοώ στο Όρος). Δηλαδή, τη σήμερον ημέρα, η αναχώρηση από το συγκεκριμένο τρόπο ζωής είναι πιο εφικτή από ποτέ, αν κανείς έχει την τύχη να έχει γεννηθεί στην Ελλάδα (και όχι στο Πακιστά, το Κογκό, τη Σομαλία). Μπορεί κανείς να ζήσει πιο υγιώς στο Νυμφαίο, πχ ή στην Ανάβρα. Για να μην αναφέρω τα κοινόβια, στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

    Αν από την άλλη μιλάμε για τον αγώνα για την κοινωνική αλλαγή, δηλαδή να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας μαζικά να γλυτώσουν την απανθρωπία, ισχυρίζομαι ότι η συμμετοχή στις ελληνικές διαδηλώσεις έχει μηδενική (ακριβώς) συνεισφορά σε αυτό. Νομίζω ότι το community organizing (αυτό που έκανε ο Ομπάμιας στα νιάτα του) ή η προσπάθεια να φτιαχτούν πρωτοβάθμια συνδικάτα μπορεί να βοηθησει πολύ. Θα μου πεις, ποιός είσαι εσύ που θα μας πεις πως να αντιδράσουμε. Σωστόν, απλά το γράφω ως αιτιολόγηση του γιατί οι ιδέες του κειμένου μου φάνηκαν λίγο ... απλοϊκές, δηλαδή κάπως απογοητεύτηκα από τη δίοδο που βρήκε το συναίσθημα που τόσο όμορφα περιγράφεται...

    Τέλος πάντων, ο κάθε αναγνώστης άλλα εισπράττει...

  • από zoutiri πριν 2525 μέρες 4       

    δυτη
    σιγουρα, γιαυτο ξερω και ατομο που βρισκει το Λονδινο αβιωτο ενω αλλο ατομο που μενει στην ιδια γειτονια το βρισκει υπερανετο (μαντεψτε ποιο ειναι το εισοδημα του καθενος :) )

    Για την Καρενινα εξομολογουμαι οτι δεν την εχω διαβασει ακομα, αλλα ειδα καπου αυτην την ατακα και μου φανηκε πολυ καλη.

    βυτιε
    ΟΚ, σιγουρα το κειμενο γραφτηκε για αλλο λογο. Δεν το κριτικαρω, απλα εμπνεομαι απο αυτο να κανω καποιες παρατηρησεις.
    Η πολη ειναι το σκηνικο, αλλα το σκηνικο επηρεαζει την παρασταση σε πολυ μεγαλυτερο βαθμο απ'οτι καταλαβαινει κανεις.

    Ξερω πολεις που οι ανθρωποι εργαζονται παρα πολυ, αλλα παρόλα αυτα ειναι πολυ ευγενεστεροι στην καθημερινη τους ζωη, απο τις ΗΠΑ εως την Ιαπωνια. Οι Αθηναιοι δεν ειναι ετσι λογω υπερβολικης εργασιας, αλλα λογω αχρηστης ενασχολησης με σαχλαμαρες (να παω να πληρωσω λογαριασμο, να παω στο ΙΚΑ, να παω στην εφορια, αγνωστες φρασεις στον πολιτισμενο κοσμο), λογω τραγικα κακης λειτουργιας της πολης που σπαει τα νευρα ακομα και σε βουδιστη μοναχο και ισως λογω καποιων αλλων στοιχειων κουλτουρας.

    Σχηματικα, η Αθηνα δεν ειναι ετσι λογω υπερβολικης δουλειάς και καταπιεστικης εργασιακης ηθικης, αλλα λογω της ελλειψης της σε καποιους κρισιμους κλαδους (αστυνομια, πολεοδομια, μεταφορες). Και οταν λεω ετσι, δεν εννοω το φαινεσθαι, αλλα το ειναι, δηλαδη το πως εχουν φτασει να φερονται οι Αθηναιοι ο ενας στον αλλο (

    • από dytistonniptiron πριν 2525 μέρες 1       

      Για την Καρενινα εξομολογουμαι οτι δεν την εχω διαβασει ακομα, αλλα ειδα καπου αυτην την ατακα και μου φανηκε πολυ καλη.

      E τώρα με απογοήτευσες. Να τη διαβάσεις: Τολστόι ρουλζ. :)

    • από zoutiri πριν 2525 μέρες       

      τοχω εδω και καιρο στα υποψιν αλλα ειναι μεγαλα και βαρια αυτα τα βιβλια, δυσκολα στην μεταφορα. Πρεπει να παρω κανα Κινδλ μου φαινεται.

    • από dytistonniptiron πριν 2525 μέρες 1       

      Στα αγγλικά είναι πολύ ελαφρύ, και στα ελληνικά κυκλοφορεί σε τέσσερις λεπτούς τόμους (όχι, νόμιζες πως θα ξεφύγεις έτσι εύκολα).

    • από zoutiri πριν 2524 μέρες 2       

      χεχε καλα θα το βαλω στις αποφασεις της Νεας Χρονιας. Παντως ρωσικα βιβλια νομιζω διαβαζονται καλυτερα στα ελληνικα. Πως να πεις τωρα "μουζικος" στα αγγλικα? Άλλη χαρη...


Log in για σχολιασμό ή γίνε μέλος εδώ.