Σχόλια

• από kensai πριν 670 μέρες (#) 0       

  
  Επικίνδυνα ωραίο ανάγνωσμα αν και διέκρινα κάποιες δόσεις σοφιστείας. Το θέμα είναι ένα: θέλουμε έναν τέτοιο αθλητισμό ή τον αποδεχόμαστε απλά επειδή οι μηχανισμοί anti-doping δεν προλαβαίνουν τις νεότερες εξελίξεις στο doping; Εγώ νομίζω αν το θέμα έχει κάποια δόση ηθικής τότε αυτή είναι εδώ. Τα αποτελέσματα του πρωταθλητισμού να βγαίνουν από αντοπάριστους αθλητές χωρίς συνθετικά/τεχνολογικά βοηθήματα. Ο πρωταθλητισμός είναι για τα όρια του φυσιολογικού ανθρώπου, όχι για τα όρια της φαρμακολογίας ή βιοτεχνολογίας. Το περίεργο είναι πως ακόμα και στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, εκεί που εξυμνείται η μηχανή, το «ντοπάρισμα» αποτελεί κάτι κατακριτέο: πχ σκεφτείτε απογορευμένα αεροδυναμικά βοηθήματα ή ενισχυμένες βενζίνες στην Formula 1. Σημείωση: η «φαρμάκευση» ως λέξη είναι έξυπνη, αλλά νομίζω δεν περιλαμβάνει και τα νέα είδη ντοπαρίσματος που υπάρχουν (που δεν είναι απαραίτητα φαρμακευτικά). Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς για τη λέξη doping- στην αρχική της σημασία- αλλά τουλάχιστον αυτή εξελίχθηκε στ'αγγλικά και ενσωματώθηκε στα ελληνικά ως «ντοπάρισμα», που πλέον συμπεριλαμβάνει όλα τα είδη αθέμιτης ενίσχυσης: φαρμακευτικής, αιματολογικής, γενετικής, κλπ.
  
  
• από athanasios_anagnostopoulos πριν 670 μέρες (#) 0       

  
  Πρόσεξε όμως πώς αντιστρέφεται το επιχείρημα του μηχανοκίνητου αθλητισμού: πρωτάθλημα οδηγών και πρωτάθλημα κατασκευαστών φυσικά, γιατί ο ίδιος οδηγός με διαφορετικό κατασκευαστή φέρνει διαφορετικά αποτελέσματα. Αυτό το θεωρούμε όλοι φυσιολογικό, επειδή το έχουμε συνηθίσει. Όταν μιλάμε για φάρμακα όμως, η κραυγή είναι πάντα: οι αθλητές αγωνίζονται, όχι οι φαρμακευτικές εταιρείες! Το γεγονός ότι ήδη αγωνίζονται φυσικά και οι εταιρείες που κατασκευάζουν τις κολυμβητικές στολές ή τα αθλητικά παπούτσια (γιατί πάλι ο ίδιος αθλητής με διαφορετική σκευή επιτυγχάνει διαφορετικές επιδόσεις) προτιμάμε να το παραβλέπουμε. Απολύτως ασυνεπές. "θέλουμε έναν τέτοιο αθλητισμό ή τον αποδεχόμαστε απλά επειδή οι μηχανισμοί anti-doping δεν προλαβαίνουν τις νεότερες εξελίξεις στο doping;" Το πρώτο σκέλος της ερώτησης είναι όμως "θέλουμε ΜΟΝΟ έναν τέτοιο αθλητισμό", γιατί η απαγόρευση δεν αφήνει πολλά περιθώρια στην άλλη άποψη. Ας απελευθερωθή το πράγμα και ας κάνη ο καθένας ό,τι τον φωτίση ο Θεός. Θα ήμουν περίεργος να δω τι θα προτιμήση ο κόσμος. Δεν αναφέρθηκα καθόλου στο δεύτερο σκέλος, που σαφώς και είναι έτσι: η αντιφαρμάκευση είναι πάντα ένα βήμα πίσω και ένας πραγματιστής πολιτικός πρέπει να το δη αυτό σοβαρά.
  
  
• από kensai πριν 670 μέρες (#) 0       

  
  Ο ίδιος οδηγός με διαφορετικό κατασκευαστή φέρνει διαφορετικά αποτελέσματα πάντα όμως μέσα σε κάποια όρια... ο Σέννα ήταν φημισμένος για τις νίκες του ακόμα κι όταν δεν οδηγούσε το καλύτερο αυτοκίνητο. Όσο για τις εταιρείες εξοπλισμού (στολές, παπούτσια, κλπ) να είσαι σίγουρος πως ο εξοπλισμός περνάει κι αυτός από κρίση να μην δίνει έξτρα-αθέμιτο πλεονέκτημα, πάντα όμως μέσα σε θεσμοθετημένα όρια. Για να μην απαγορεύουν κάποια παπούτσια σημαίνει ότι δε δίνουν κάποιο υπερβολικό πλεονέκτημα, όπως έδιναν τα προσθετικά πόδια του Όσκαρ Πιστόριους. Επίσης ξαναρωτάω; Τι νόημα έχει μετά ο πρωταθλητισμός όταν δεν συγκρίνουμε τον φυσιολογικό άνθρωπο αλλά την αποτελεσματικότητα της φαρμακεύσεώς του... Φυσικά μπορούμε πάντα να δημιουργήσουμε ξεχωριστές κατηγορίες, ντοπέ και μη ντοπέ, αλλά αυτό μέχρι να θρηνήσουμε τα πρώτα θύματα που θα υπερβάλλουν πχ στη ναδρολόνη. ---- Οπότε στην ερώτησή μου μπορούμε ν'απαντήσουμε στο μεν πρώτο σκέλος με αυτό που θέλει ο περισσότερος κόσμος- και είμαι σίγουρος πως ακόμα εν έτει 2008 και για πολλά χρόνια ακόμα θέλει καθαρό αθλητισμό- στο δε δεύτερο πως... don't worry. Η ανάσα στο σβέρκο αυτών που ντοπάρονται είναι αρκετή για να κάνει αρκετούς προπονητές-αθλητές να σκεφτούν δυο φορές πριν κάνουν κάποια ατασθαλία. Στο κάτω κάτω, τα μετάλλια μπορούν πάντα να επιστραφούν ακόμα και μετά (βλέπε Τζόουνς). --- Επίσης επιμένω πως το πιο σημαντικό είναι οι ηθικές-φιλοσοφικές προεκτάσεις του θέματος... τι στο καλό πάμε να μετρήσουμε στον πρωταθλητισμό αν υπάρχουν τα αθέμιτα βοηθήματα; Δεν είναι πάντα η απόλυτη απόδοση που μετράει, το who beats whom. Παίζουν ρόλο και οι κανόνες. Και μέσα σ'αυτούς υπάρχει ο σεβασμός στη ανθρώπινη φυσιολογία. Αλλιώς και στην πυγμαχία δεν θα είχαμε κατηγορίες με βάση τα κιλά. Θα είχαμε ΜΙΑ κατηγορία όπου ο πιο μαστουρωμένος μποξέρ θα σκότωνε τον πιο μικρό... Προσωπικά με αηδιάζει ένας τέτοιος dog-eat-dog πρωταθλητισμός. Δεν τον βρίσκω καν ενδιαφέρον, πέρα από ανήθικο για τα ιδανικά του αθλητισμού.
  
  
• από athanasios_anagnostopoulos πριν 670 μέρες (#) 0       

  
  Το έργο με το τι θέλει ο περισσότερος κόσμος το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές, άσε, δεν θα πάρω. Αν ο κόσμος ήθελε καθαρό αθλητισμό, θα αγόραζε καθαρό αθλητισμό, δεν θα έβλεπε Τσάμπιονς Ληγκ. Σε έναν φαρμακευμένο πρωταθλητισμό (νόμιμο εννοώ, γιατί και τώρα υπάρχει, αλλά είναι παράνομος) πάλι τις επιδόσεις θα μετρούσαμε: ασφαλώς δεν θα είχαν όλοι πρόσβαση στις ίδιες ουσίες, αλλά ούτε και τώρα έχουν ίση πρόσβαση στα ίδια γυμναστήρια, προπονητές, διατροφικές τεχνικές κ.λπ. Το βρίσκεις αηδιαστικό, ανήθικο κ.λπ.; Μπορεί να είναι, αλλά γιατί να επιβάλης την άποψή σου σε όσους δεν την συμμερίζονται; Εμένα πάντως το ΝΒΑ δεν με αηδιάζει καθόλου! :-)
  
  
• από dkamen πριν 670 μέρες (#) 0       

  
  "τι στο καλό πάμε να μετρήσουμε στον πρωταθλητισμό αν υπάρχουν τα αθέμιτα βοηθήματα;" Αυτό που μετράμε και τώρα: πόσο δυνατό αλογο[*] είναι ο αθλητής και πόσο δυστυχισμένοι μαλάκες είναι οι θεατές. [*] α-λογο
  
  
• από Rodia πριν 669 μέρες (#) 0       

  
  Εχω ακουσει (απο τον παπου μου) μια παλια ιστορια για καποιο ονοματι Γιαννη, εναν ανθρωπο θεορατο και τοσο δυνατο ωστε να σταματησει μουλαρι που ετρεχε. Ενω ξεσαμαρωνε το ζωο και ειχε δεμενο γυροβολια στο τεραστιο χερι του το σκοινι, αφηνιασε το μουλαρι και το'βαλε στην τρεχαλα σερνοντας τον Γιαννη καταγης. Εκεινος, αδραξε τον κορμο ενος μικρου δεντρου και, αντι να του κοπει το χερι, καταφερε να σταματησει το μουλαρι! Απο οσο γνωριζω, αυτος ο Γιαννης δεν υπηρξε πρωταθλητης πουθενα και σε κανεναν αγωνα. Ο παπους μου ελεγε οτι ηταν εξαιρετικα πραος ανθρωπος, μια και ειχε γνωση της δυναμης του. Ενας αγαθος γιγαντας. Γιατι εγραψα αυτη την ιστοριουλα; Ετσι. Να μεινει καπου.
  
  
• από kensai πριν 669 μέρες (#) 0       

  
  "Το έργο με το τι θέλει ο περισσότερος κόσμος το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές, άσε, δεν θα πάρω." Ο περισσότερος κόσμος, τα σωματεία, και οι πιο σοβαροί διοργανωτικοί κύκλοι προτιμούν έναν αμόλυντο αθλητισμό. Και δεν κατάλαβα, οι λίγοι πρέπει ν'αποφασίζουν πώς θα γίνεται το θέαμα και πώς θα καταγράφονται τα ρεκόρ; --- "Αν ο κόσμος ήθελε καθαρό αθλητισμό, θα αγόραζε καθαρό αθλητισμό, δεν θα έβλεπε Τσάμπιονς Ληγκ." Δεν υπάρχει μόνο το Champions League, ίσως αυτό είναι το μόνο που βλέπεις εσύ. Αλλά και αυτό να υπήρχε μόνο γίνονται έλεγχοι αντιντοπαρίσματος κι εκεί. --- "Σε έναν φαρμακευμένο πρωταθλητισμό (νόμιμο εννοώ, γιατί και τώρα υπάρχει, αλλά είναι παράνομος) πάλι τις επιδόσεις θα μετρούσαμε: ασφαλώς δεν θα είχαν όλοι πρόσβαση στις ίδιες ουσίες, αλλά ούτε και τώρα έχουν ίση πρόσβαση στα ίδια γυμναστήρια, προπονητές, διατροφικές τεχνικές κ.λπ. Το βρίσκεις αηδιαστικό, ανήθικο κ.λπ.;" Ε αυτό σου λέω τόση ώρα. Δεν είναι όλες οι τεχνικές ενδυνάμωσης στο ίδιο επίπεδο. Μ'αρέσει που φέρνεις ένα θέμα όπως η άνιση πρόσβαση στις δυνατότητες για αποτελεσματική προπόνηση ως εξήγηση-δικαιολογία για χρήση αναβολικών ουσιών. --- "Μπορεί να είναι, αλλά γιατί να επιβάλης την άποψή σου σε όσους δεν την συμμερίζονται;" Δεν την επιβάλω, μη συγχίζεσαι. Απλά βρίσκω φαιδρή μια πρόταση η οποία δε λογαριάζει τις συνέπειες υγείας που θα έχει το ανεξέλεγκτο ντοπάρισμα στους αθλητές. Επίσης θεωρώ πως αν μπει ο παράγοντας doping επίσημα μέσα στον αθλητισμό αποτελειώνεται οριστικά η αξία των αποτελεσμάτων. Μετά δεν θα γνωρίζουμε αν το νέο ρεκόρ είναι αποτέλεσμα της ικανότητας του αθλητή ή της ενίσχυσης που θα του προσδίδουν τα διάφορα βοηθήματα (φαρμακολογικά, γενετικά, εμβιομηχανικά, κλπ)
  
  

Ποιά μέλη του buzz ψήφισαν αυτή την καταχώριση