Σταφύλια Από Κρασί (Elias, V for Valis)

Νόαμ Τσόμσκι vs Πήτερ Νόρβιγκ. Elias vs Γλωσσικός Πλατωνισμός. Νίκος Δήμου vs Γιάννης και Μαρία.

Σχόλια

  • από tanevramou πριν 1590 μέρες 2       

    Μπαζ για το πόνημα, αλλά έχει πλάκα, Ηλία μας χωρίζει άβυσσος...
    Δύο μίνι παρατηρήσεις.

    1. κτγμ σήμερα η πιο δυνατή και συγκροτημένη θεωρία για την λειτουργία του μυαλού είναι το λεγόμενο computional theroy of mind (βλ. cognitive science). Προσοχή, δεν είναι το ίδιο πράγμα σαν να λέμε ότι το μυαλό δουλεύει σαν ένα κομπιούτερ - υπονοεί όμως ότι τα computing elements είναι παρόντα στην λειτουργία του εγκεφάλου. Μιλάμε για μια διαδικασία που περιλαμβάνει ως βασικά concepts τα εξής τρία: information, computation and feedback.

    2. Το γλωσσικό ένστικτο. Μιας και το ανάφερες, το "The Language Instinct" του Pinker είναι μαστ. Πάντα κτγμ δεν υπάρχει καμία θεωρία που να εξηγεί τόσο σε βάθος όσο και σε πλάτος την εμπειρία της ανθρώπινης γλώσσας όσο η θεωρία του γλωσσικού ενστίνκτου. Είναι ακριβώς όπως με την θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου. Μπορεί να έχει ακόμα χίλια προβλήματα, στις βασικές αρχές της όμως απλά δεν υφίσταται ανταγωνισμός. (το επιβεβαιώνουν και οι ερασιτεχνικές μου παρατηρήσεις στα παιδιά μου)
    Όπως λέει και ο Pinker σε ένα άλλο του βιβλίο το "The Blank Slate":
    "....Language is the epitome of the creative and variable behavioral. Most utterances are brand-new combinations of words, never before uttered in the history of humankind. We are nothing like Tickle Me Elmo dolls who have a fixed list of verbal responses hard-wired in. But, Chomsky pointed out, for all its openendedness language is not a free-for-all; it obeys rules and patterns....Something in the head must be capable of generating not just any combination of words but highly systematic ones..." (θυμήσου απλώς εδώ ότι τους βασικούς γραμματικούς κανόνες χρησιμοποιούν και άνθρωποι που δεν έχουν πάει ποτέ σχολείο για να μάθουν ότι τέτοιοι κανόνες υπάρχουν)

    • από Elias πριν 1589 μέρες       

      (1) Καταρχήν, μια απάντηση εδώ, τόσο σε σένα όσο και στον S. Pinker, έχει... ο ίδιος ο Τσόμσκι. Ο οποίος σήμερα λέει ξεκάθαρα ότι δεν υπάρχουν κανόνες στη γλώσσα. Τέλη ’80 – αρχές ’90 εγκατέλειψε ή τροποποίησε ριζικά το παλιό του πρόγραμμα στη γλωσσολογία, αυτό για το οποίο παραμένει ως σήμερα γνωστός (συντακτικές δομές, γλωσσικά καθολικά, γενετική-μετασχηματιστική γραμματική κ.α.), τώρα έχει ένα διαφορετικό πρόγραμμα, Minimalist Program. Πάντως, τουλάχιστον τη *μετασχηματιστική γραμματική* και την έννοια του *κανόνα* τις εγκατέλειψε εντελώς πλέον, λόγω των πολλών προβλημάτων που παρουσίαζαν, π.χ.: “Τhere aren't any rules. That picture of language ... just happens to be wrong ... There's no rule ... of question formation or anything like that. There are just very general principles which are not particular to specific constructions” (εδώ, σελ. 67-68).

      Το "The Language Instinct" του Pinker είναι ένα βιβλίο εν πολλοίς ξεπερασμένο κι από τον ίδιο τον Τσόμσκι (εδώ, σελ. 70 – το άρθρο αυτό του Ted Schoneberger είναι μια καλή επισκόπηση της θεωρητικής πορείας του Νόαμ).

      Επανέρχομαι.

    • από Elias πριν 1589 μέρες       

      Επανήρθα!

      (2) Ως προς την έμφυτη, βιολογική βάση της γλώσσας, το θέμα μου είναι ότι οι γλωσσολόγοι που ασχολούνται εμπειρικά με τη γλωσσική απόκτηση των παιδιών, νομίζω ότι, συνολικά, δεν μοιάζει να πείθονται από τον ισχυρισμό του Τσόμσκι, δε βλέπουν κάτι παραπάνω από μια διαδικασία κοινωνικής μάθησης (αυτή είναι η εντύπωσή μου). Π.χ. η Liz Bates, o Michael Tomasello και άλλοι, είναι έντονα κριτικοί απέναντι στην αξίωση του Νόαμ περί βιολογικής βάσης της γλώσσας. Από κει και πέρα, υπάρχουν πλέον πολλές έρευνες με αποτελέσματα αντιτσομσκικά, κοιτούσα δυο-τρεις καθώς έγραφα το κείμενο.

      (3) Και το τελευταίο είναι αυτό που λέω και στο κείμενο: παραμένει το θέμα ότι ο Τσόμσκι παρουσίασε έναν πολύ δυνατό ισχυρισμό για τη γλώσσα χωρίς εμπειρικές ενδείξεις. Αυτό του το καταλογίζουν πολλοί. Οι ωραίες θεωρίες δεν φτάνουν στην επιστήμη, πρέπει να περάσουν και το τεστ της εμπειρικής υποστήριξης. Σκέτο ωραίες θεωρίες λέγεται «μνημόνιο», λέγεται «ΓΑΠ», λέγεται ίσως «Στουρνάρας», δεν λέγεται όμως «επιστήμη».

  • από Epanechnikov πριν 1589 μέρες 2       

    "Λοιπόν, βρίσκω πολύ φυσιολογικό ο Έλληνας και ο οποιοσδήποτε να μη γνωρίζει τη γλωσσολογική δουλειά του Τσόμσκι, αφού του είναι εντελώς ακατανότητη και ξένη προς τον προβληματισμό του! "

    Ηλία ανεξαρτήτως της κατεύθυνσης που έχει πάρει η γλωσσολογία στις μέρες μας η θεώρηση πως η γλωσσολογική δουλειά του Τσόμσκυ είναι ανάξια γνώσης και αναφοράς είναι πολύ άστοχη. Ο Τσόμσκυ υπήρξε ο πρώτος γλωσσολόγος που είχε το θράσος να αναπτύξει μια επιστημονική θεωρία - δηλαδή μια θεωρία που μπορεί να υποβληθεί σε εμπειρικό έλεγχο. Αυτό δεν είναι καθόλου λίγο - αντιθέτως υπήρξε το πλέον επαναστατικό βήμα στην γλωσσολογία. Όσο για τον αν είναι ακατανόητη ή όχι δεν μπορώ παρά να σημειώσω η λογική της είναι παρόμοια με την θεωρία της πληροφορίας του Claude Shannon. Το reasoning της θεωρία μου φαίνεται απολύτως λογικό (για να μην πω πως προκύπτει φυσικά). Μια ωραία εισαγωγή στην γλωσσολογία του Τσόμσκυ και (κυρίως) στις έννοιες που εκείνη περιέχει (εντροπίες κοκ.) υπάρχει στο βιβλίο του Jeremy Campbell "The Grammatical Man" (αυτό υπήρξε το πρώτο ερέθισμα που με έκανε να ρίξω περαιτέρω κλεφτές ερασιτεχνικές ματιές στη δουλειά του Τσόμσκυ). Προσωπικά δεν νομίζω πως υπάρχει μορφωμένος άνθρωπος (ειδικά κάποιος που έχει βουτήξει στα χέρια του σε μαθηματικά subjects / science κοκ. ) που διαβάζοντας του συγκεκριμένο βιβλίο και θα συνέχιζε να θεωρεί την γλωσσολογία του Τσόμσκυ ακατανόητη - για τον Γιάννη και την Μαρία δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά.


    @dpant

    Ξέρω εχθρικός και ψαρωτικά ακαταλαβίστικος αλλά νταξ πιστεύω με συνήθισες τώρα ναούμε... :)))

    • από Elias πριν 1589 μέρες       

      «Ανάξια γνώσης και αναφοράς» όχι, ούτε δηλώνω ούτε προτρέπω κάτι τέτοιο. Πιστεύω ότι η γλωσσολογία ειδικά, θα πρέπει να μπορεί να μιλήσει, ως ένα βαθμό, στην κατανόηση και στο ενδιαφέρον του Κώστα και της Βαρβάρας.

      Δεν το πιστεύω μόνο εγώ, είμαστε πολλοί αυτοί που νιώθουμε ότι – ειδικά η γλωσσολογία – δεν θα πρέπει να είναι κάτι τόσο ακαδημαϊκά κρυπτικό και απροσπέλαστο: όπως υπέδειξα και στο κείμενο, το ίδιο ακριβώς λέει και η Robin Lakoff στον Τσόμσκι. Το ίδιο ακριβώς λέει και ο Τσόμσκι στον Skinner. Έχω και παρέα, δεν είμαι μόνος μου.

      Τώρα, μπορεί το αντικείμενο ενός επιστημονικού κλάδου να είναι, από τη φύση του, ακαδημαϊκά κρυπτικό και ακατάληπτο στους μη-ειδικούς. Μπορεί. Π.χ. προσωπικά δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω τις ομιλίες του ΓΑΠ – πράγματι, η Διαχείριση Κρίσεων είναι 100% ακατανόητη σε μας, τους μη-ειδικούς. Από την άλλη όμως, μπορεί και να πρόκειται για την τεχνητή απόπειρα μιας ακαδημαϊκής σχολής να δικαιώσει την ύπαρξή της. Πάντως έχουμε ένα κάποιο δικαίωμα να κάνουμε κριτική.

      Σίγουρα η γλωσσολογία χρωστά πολλά στον Νόαμ. Την έβαλε σε μία πιο επιστημονική τροχιά και της έδωσε κύρος. Επίσης, αν δεν κάνω λάθος, στον Τσόμσκι οφείλουμε και την υπόδειξη της αξίας των περιθωριακών γλωσσικών ιδιωμάτων (αν δεν κάνω λάθος), ότι είναι άξια μελέτης κι όχι παιδιά ενός κατώτερου θεού. Προσπαθώ να κάνω συγκεκριμένη κριτική σε συγκεκριμένα σημεία. Έχω ένα οδοστρωτηριακό ύφος, είναι αλήθεια. Δεν το κάνω επίτηδες, φταίει που είμαι λίγο προβοκάτορας εκ φύσεως, το ‘χω έμφυτο, βιολογικό (όμως φιλάω ωραία).

      Επίσης, ανανέωσε τα βιβλία σου: ο Τσόμσκι σήμερα, στο Μινιμαλιστικό Πρόγραμμά του, δε μιλάει ούτε για (μετασχηματιστικές) γραμματικές ούτε για κανόνες στη γλώσσα, πάνε αυτά, πέθαναν: "Ιn his discussion of psycholinguistics ... Catania (1998) devoted a section to the subject of transformational grammar. However ... Catania does not mention that the most famous proponent of transformational grammar (Chomsky) had jettisoned the theory over 10 years earlier" (εδώ, σελ. 60).

      ΥΓ: Είμαι σκέτο παρακράτος και προβοκατόρισσα.

    • από Epanechnikov πριν 1588 μέρες 2       

      Αν πρόσεξες δεν ισχυρίζομαι πως η θεωρία του Τσόμσκυ παραμένει το κυρίαρχο ερμηνευτικό εργαλείο. Αυτό που ισχυρίζομαι πως είναι πως η συμβολή του στη γλωσσολογία υπήρξε αδιαμφισβήτητα σημαντική και επαναστατική. Ισχυρίζομαι επίσης πως οι αρχές της θεωρίας του δεν είναι καθόλου ακαταλαβίστικες. Κοντολογίς αυτό που μας έλεγε ο Τσόμσκυ ήταν πως λεχθέντα αποτελούν μη πλήρη οδηγό στο τι πραγματικά το υποκείμενο συνειδητά και υποσυνείδητα γνωρίζει. Στη θεωρία της γλώσσας είναι περισσότερο σημαντικό το τι μπορεί να ειπωθεί από τι ειπώθηκε. Μια μεμονωμένη γλωσσική πραγμάτωση ενδιαφέρει στο βαθμό της σχέσης που υποδεικνύει με όλες τις άλλες που θα μπορούσαν να ειπωθούν αλλά δεν ειπώθηκαν (και που συνθέτουν στην ένωση τους μια περισσότερο ολοκληρωμένη εικόνα του νοήματος - με μεγάλες δόσεις πλεονασμού ωστόσο).

      Ο πομπός λοιπόν κωδικοποιεί το νόημα χρησιμοποιώντας μια γραμματική (που λειτουργεί ως antichance device προσδίδοντας συγκεκριμένες ιδιότητες στο μήνυμα) - δημιουργεί μια γλωσσική πραγμάτωση. Το μήνυμα ταξιδεύει στο δέκτη παραμορφωμένο ωστόσο εξαιτίας μιας σειράς σφαλμάτων (ενδογενής και εξωγενής θόρυβος). Ο δέκτης επιχειρεί μια διαδικασία αποσφαλμάτωσης (denoising) συνήθως υποσυνείδητα. Η επιτυχία της οφείλεται σε κάποιο βαθμό στο ότι ο συγκεκριμένος διαθέτει εγγενώς παρόμοιες αρχές κωδικοποίησης στο μυαλό του με τον πομπό. Κεντρικής σημασία επίσης έχει και η τάξη, η κανονικότητα και η δομή του μηνύματος όπως επίσης και ο πλεονασμός που διευκολύνει τον διαχωρισμό του μηνύματος από τον θόρυβο.

      Τα παραπάνω είμαι σίγουρος πως θυμίζουν στους γνώστες την θεωρία της επικοινωνίας. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως τα δύο γνωστικά αντικείμενα χρησιμοποιούν τα ίδια περίπου εργαλεία. Η πλήρης κατανόηση των εργαλείων ναι απαιτεί κάποια μορφή εξειδίκευσης. Οι αρχές της συγκεκριμένης θεωρίας δεν νομίζω πως είναι δύσκολο να κατανοηθούν.

    • από dkamen πριν 1587 μέρες       

      δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση ο Τσόμσκι να έχει άδικο, απλώς οι γλωσσολόγοι (συμπεριλαμβανομένου του ιδίου) δεν ξέρουν αρκετά καλή βιολογία και πληροφορική για να το πιστέψουν.

      Θα έπρεπε η γλωσσολογία να είναι 100% θετικό discipline και να μην ξεκινάς από φιλόλογος ή ανθρωπολόγος. Οι κανόνες της γλώσσας είναι απείρως πιο πολύπλοκοι από οτιδήποτε μπορεί να αναγνωρίσει σαν "κανονικό" ένας φιλόλογος.

  • από Elias πριν 1588 μέρες       

    Δεν ξέρω Θεωρία της Πληροφορίας, το ομολογώ. Είναι ένα πολύ κομψό θεωρητικό σχήμα αυτό που παρουσιάζεις για τη γλώσσα, πράγματι. Εφόσον όμως κάνουμε επιστήμη, κι όχι εκπομπή του Λιακόπουλου, δικαιούμαι να σε ρωτήσω αν εκτός από κομψά θεωρητικά σχήματα, έχεις και τίποτα πειστικά αποτελέσματα να παρουσιάσεις για τη γλώσσα. Τα θεωρητικά σχήματα είναι πολύτιμα στην επιστήμη, κάποτε όμως πρέπει και να οδηγήσουν σε απαντήσεις, οι οποίες συλλογικά να κριθούν «πειστικές». Τα πραγματικά ερωτήματα που έχει ο πραγματικός κόσμος στην πραγματική ζωή για τη γλώσσα είναι, π.χ.:

    (1) Γιατί συχνά δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, παρόλο που χρησιμοποιούμε τις ίδιες λέξεις και όρους; Πώς μπορεί να βελτιωθεί αυτό;

    (2) Γιατί είναι τόσο δύσκολο να φτιάξουμε ένα Σαβουάρ Μπαζ που να καθορίζει με σαφήνεια και χωρίς αμφισβήτηση τις περιπτώσεις μπαζζικής παρεκτροπής, αυτές και μόνο αυτές; Πώς μπορεί να βελτιωθεί αυτό;

    (3) Γιατί μπορεί να ξέρω τέλεια δύο γλώσσες όμως να μην είμαι καλός μεταφραστής μεταξύ τους, ενώ κάποιος άλλος που δεν τις ξέρει τόσο καλά, να είναι καλύτερος μεταφραστής από μένα; Πώς μπορεί να βελτιωθεί αυτό;

    (4) Γιατί δίνουμε τα λεφτά μας χρόνια στα φροντιστήρια να μάθουμε μια ξένη γλώσσα, ενώ π.χ. οι Ιησουΐτες ιεραπόστολοι πήγαιναν σ’ έναν ξένο τόπο και μάθαιναν τέλεια την τοπική γλώσσα σε 6 μήνες; Πώς μπορώ να μάθω τέλεια μια γλώσσα σε 6 μήνες, χωρίς να πάω σε ξένο τόπο;

    (5) Γιατί το «τηλεμαχία» που πρότεινε ο Μπαμπινιώτης για το «debate» δεν έπιασε, ενώ άλλες αποδόσεις αγγλικών όρων πιάνουν με τη μία; Μπορώ να ξέρω εκ των προτέρων αν μια απόδοση που θα προτείνω είναι πιθανό να πιάσει ή όχι;

    (6) Γιατί αν επαναλαμβάνω γρήγορα κι απανωτά μια οποιαδήποτε λέξη γίνεται, μετά από λίγα δευτερόλεπτα, ένας ήχος χωρίς νόημα στ’ αυτιά μου;

    (7) Γιατί οι χριστιανοί σε μεγάλο μέρος της Ασίας έχουν τέτοιο πρόβλημα να αποδώσουν τη λέξη «Θεός» σε τοπικές γλώσσες;

    (8) Γιατί οι Κινέζοι έχουν τέτοιο πρόβλημα να ακούσουν τη διαφορά μεταξύ grass & glass ή μεταξύ right & light (κι εμείς, αντίστοιχα, έχουμε πρόβλημα να ακούσουμε τη διαφορά κάποιων κινέζικων φωνηέντων και συμφώνων, ή τον επιτονισμό της κινέζικης γλώσσας;). Πώς μπορεί να βελτιωθεί αυτό;

    (9) Γιατί ξαφνικά έγινε συνήθεια τα αρχικά των κομμάτων να σχηματίζουν ηχητικά μια έννοια (ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΡΙΚΚΣΥ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΠΙΘΑ), ενώ παλιότερα ούτε που σκέφτονταν κάτι τέτοιο; (π.χ. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΕΔΗΚ, ΚΟΔΗΣΟ κ.λπ.)

    (10) Γιατί ο δικηγόρος κι ο εισαγγελέας περιγράφουν εντελώς διαφορετικά την ίδια ακριβώς υπόθεση, τα ίδια ακριβώς στοιχεία, τις ίδιες ακριβώς μαρτυρίες; Μπορεί να υπάρξει νόρμα κοινής γλώσσας μέσα στη δικαστική αίθουσα, και πώς;

    (11) Γιατί κάποιοι στίχοι από κάποια τραγούδια/ποιήματα γίνονται γνωμικά κι εξαπλώνονται ευρέως; (π.χ. «Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν» ή «Αν είναι να ‘ρθει θε να ‘ρθει» ή «Η πόλις θα σε ακολουθεί» ή «Εδώ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ» ή «Όπα νινανινανάι νινανάι νάι»). Γιατί τόσοι πολλοί άλλοι στίχοι αποτυγχάνουν στη γνωμική τους καριέρα;

    (12) Γιατί συχνά ακούμε πρώτη φορά ένα τραγούδι και μαντεύουμε επιτυχημένα τον στιχουργό από το ύφος του (Γκάτσος, Ρασούλης κ.λπ.), χωρίς όμως να μπορούμε να εξηγήσουμε πώς ακριβώς το μαντέψαμε;

    ... κι άλλα, κι άλλα. Τέτοια ερωτήματα έχει ο κόσμος για τη γλώσσα. Θα πρέπει να μπορείς να δώσεις κάποιες απαντήσεις εδώ (κύριε Τσόμσκι, κύριε Shannon κ.λπ.). Καμία υποχρέωση δεν έχει ο κόσμος να μάθει δενδροειδή διαγράμματα προτάσεων ή Θεωρία της Πληροφορίας, εκτός αν καταφέρεις να τον μαγέψεις. Να τον πείσεις ότι έχεις απαντήσεις στα ερωτήματα που τον απασχολούν.

    Θυμίζω ότι ήταν κι ο ίδιος ο Τσόμσκι που το υποστήριξε αυτό (στην κριτική του προς τον Skinner), ότι η γλωσσολογία θα πρέπει να μπορεί να μαγέψει τον κόσμο, να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που πραγματικά τον ενδιαφέρουν.

    Επέτρεψέ μου όμως μια ακόμα παρατήρηση σε κάτι άλλο που λες (μαζί με τον Τσόμσκι): ότι αν βάζεις έναν τέτοιο ριζικό διαχωρισμό ανάμεσα στη γλωσσική ικανότητα (linguistic competence) και στη γλωσσική επίδοση/πραγμάτωση (linguistic performance), είσαι επικίνδυνα κοντά να το κάνεις unfalsifiable και να μπορείς μετά να υποστηρίξεις σχεδόν οτιδήποτε. Δεν συμφωνεί αυτό που υποστηρίζεις με τις εμπειρικές παρατηρήσεις; Κανένα πρόβλημα, δηλώνεις ότι τα εμπειρικά δεδομένα αφορούν τη «γλωσσική πραγμάτωση», έχουν μολυνθεί από διάφορους παράγοντες («in the actual usage, there's going to be a thousand other variables intervening», όπως λέει κι ο Νόαμ στη συνέντευξη στο The Atlantic), εσύ όμως μελετάς τη μυστηριώδη αυτή οντότητα που λέγεται «γλωσσική ικανότητα». Κάτι αντίστοιχο κάνει κι ο Λιακόπουλος και «δικαιώνεται» συνέχεια.

    • από dytistonniptiron πριν 1588 μέρες       

      Γιατί δεν μπορούμε όπως ονειρευόταν ο Λάιμπνιτς να λύνουμε κάθε ζήτημα λέγοντας απλώς «Κύριοι, ας υπολογίσουμε»;

    • από Epanechnikov πριν 1588 μέρες 2       

      Ηλία ορισμένες από τις ερωτήσεις σου απαντιούνται εύκολα. Άλλες ενδεχομένως όχι και σε άλλες πιθανότατα απαντήσεις δεν υπάρχουν (ή μπορούν να αναζητηθούν σε άλλες επιστήμες ή/και την φιλοσοφία της γλώσσας). Θα προσπαθήσω να απαντήσω αναλυτικότερα σε μελλοντική προσθήκη (δεν έχω χρόνο αυτή την στιγμή). Αυτό πάντως που δεν έχω ισχυριστεί είναι ότι η θεωρία του Τσόμσκυ δίνει απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα ή πως το κάνει καλύτερα σε σχέση με τις εναλλακτικές της.

      Περιληπτικά επίσης ομολογώ πως η γλωσσική ικανότητα δεν μου φαίνεται και τόσο μυστηριώδης οντότητα. Αυτό για δύο λόγους. Πρώτον ολόκληρη η επιστήμη από πραγματώσεις φαινομένων ξεκινά (κόσμος των εμπειριών) προκειμένου να εξάγει συμπεράσματα για τα underlying φαινόμενα που τις παράγουν. Δεύτερον θεώρησε την περίπτωση του ασθενή που έπειτα από ισχυρό χτύπημα στο κεφάλι βρίσκεται σε κατάσταση προσωρινής αφασίας. Έχει χάσει δηλαδή την δυνατότητα ομιλίας, γραφής και κατανόησης της γλώσσας. Το performance έχει χαθεί για κάποιο χρονικό διάστημα. Έχει χαθεί όμως και η γλωσσική ικανότητα (competence); Αν είχε χαθεί ο ασθενής θα χρειάζονταν να περάσει ένα μακρύ διάστημα επανάκτησης της ικανότητας χρήσης και κατανόησης της γλώσσας από την αρχή. Αντί αυτού όμως αυτό που παρατηρείται η ταχεία επανεμφάνιση αυτής της ικανότητας. Αυτό που φαίνεται πως χάθηκε προσωρινά είναι όχι η γνώση/competence αλλά η ικανότητας πρόσβασης σε αυτή. Το παραπάνω υποστηρίζει την υπόθεση της συγκεκριμένης διάκρισης i.e. performance v.s. competence.

    • από zoutiri πριν 1587 μέρες       

      "Γιατί ξαφνικά έγινε συνήθεια τα αρχικά των κομμάτων να σχηματίζουν ηχητικά μια έννοια (ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ, ΡΙΚΚΣΥ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΠΙΘΑ), ενώ παλιότερα ούτε που σκέφτονταν κάτι τέτοιο; (π.χ. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΕΔΗΚ, ΚΟΔΗΣΟ κ.λπ.) "

      γιατι διαβαζαν πολλα κομικ και δεν καταλαβαν οτι στα κομικ τα αρχικα χρησιμοποιουνται ως παρωδια?


Log in για σχολιασμό ή γίνε μέλος εδώ.

Ποιά μέλη του buzz ψήφισαν αυτή την καταχώριση