Η Δική Μας Ανίερη Συμμαχία (Δ. Κούρτοβικ - Τα Νέα)

Μια κρατικοδίαιτη επιχειρηματική ελίτ και μια πειθήνια σ' αυτή πολιτική ελίτ συνεργάζονται μέχρις αβύσσου για να συντηρήσει η καθεμιά τον παρασιτισμό της άλλης

Σχόλια

  • από Ignatius πριν 1888 μέρες 2       

    "Το πώς η Ελλάδα θα μπορούσε ν' απαλλαγεί απ' αυτό το κατεστημένο χωρίς να θυσιάσει τις δημοκρατικές ελευθερίες της είναι ένας γρίφος που αμφιβάλλω αν μπορεί να λυθεί από ανθρώπινο σχέδιο". Η μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων --οι συντάκτες της καλής εφημερίδας την προσέχουν ευλαβείς.

  • από Thrass πριν 1887 μέρες 3       

    Πολύ ενδιαφέρον (και καλογραμμένο). Δεν πείθομαι όμως 100% από αυτό:

    ""...τα κλισέ, είναι ότι η πολιτική τάξη μας αντιστέκεται στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις από τον φόβο του πολιτικού κόστους. Ποιου πολιτικού κόστους τώρα πια; Τα κόμματα της εξουσίας έχουν καταρρεύσει ακριβώς λόγω των «εναλλακτικών μέτρων» που υιοθετούν για ν' αποφύγουν τις μεταρρυθμίσεις. ""

    Για να εξάγουμε ορθό συμπέρασμα, θα έπρεπε να μπορούμε να συγκρίνουμε το πολιτικό κόστος *τώρα* με το πολιτικό κόστος *αν γίνονταν οι μεταρρυθμίσεις* (σενάριο που ως τώρα υπάρχει μόνο στη φαντασία μας). Ο Κούρτοβικ προτείνει ότι το πολιτικό κόστος στη 2η περίπτωση (αυτή των μεταρρυθμίσεων) δε θα ήταν χειρότερο από το πολιτικό κόστος τώρα. Αλλά αυτή είναι μια υπόθεση που, αν και δεν την αποκλείω, πάντως δεν μπορώ να τη δεχτώ χωρίς κάποιου είδους έρευνα.

    Τι λέτε οι υπόλοιποι?

    • από dkamen πριν 1887 μέρες       

      good point. μένω άναυδος.


    • από zoutiri πριν 1887 μέρες 1       

      εχω την εντυπωση οτι η εκτιμηση του πολιτικου κοστους γινεται λανθασμενα, τοσο επειδη ειναι πολυ στατικη (κοιτανε τον κοσμο πως ειναι τωρα, χωρις να καταλαβαινουν οτι ο πολιτικος μπορει να αλλαξει τον κοσμο, και αρα και το πως εκλαμβανουν οι πολιτες ενα μετρο) οσο επειδη καπως παρεϊστικη. Αναζητουν αποψεις για μια μεταρρυθμιση αναμεσα σε συναδελφους πολιτικαντηδες, παρατρεχαμενους στα πολιτικα γραφεια, συνδικαλιστες, φιλους και γνωστους ξερω γω, αντι να κοιταξουν ενα πραγματικα τυχαιο δειγμα.

    • από yorgos πριν 1887 μέρες 1       

      Μου φαίνεται ότι τόσο ο φόβος του πολιτικού κόστους, όσο και η Ανίερη Συμμαχία είναι υπερβολικά απλουστευτικά σχήματα όταν μιλάμε για μεταρρυθμίσεις που έχουν πολλά πιθανά points of failure. Για να ολοκληρωθούν, πρέπει να ανοίξουν (και να μείνουν ανοικτές μέχρι τέλους!) πολλές κλειδωμένες πόρτες. Και το κλειδί για καθεμιά απο αυτές τις πόρτες κρατούν άνθρωποι ή ομάδες που έχουν διαφορετικούς λόγους να μην το χρησιμοποιήσουν -- από συντεχνιακή ή ιδρυματική ιδιοτέλεια (βλ. τη λυσσαλέα υπεράσπιση της συναρμοδιότητας), από φόβο της πρόσβασης των πληττόμενων στα ΜΜΕ, από διαπλοκή, από ανοησία ή groupthink, από τεμπελιά, ή από έλλειψη πίστης στην ικανότητα ή επιθυμία των υπόλοιπων εμπλεκόμενων να ξεκλειδώσουν τη δική τους πόρτα.

    • από Elias πριν 1887 μέρες       

      Εδώ η αποψάρα μου.
      Αυτό που λέει ο Σωτήρης πάντως είναι εύστοχο

    • από zoutiri πριν 1887 μέρες       

      δηλαδη γιωργο θες να πεις οτι ενας υπουργος φοβαται να ξεκινησει μια μεταρρυθμιση γιατι δεν θα ολοκληρωθει, ωστε να δει ο κοσμος τα οφελη, ενω οσοι εχουν λογο να τσαντιστουν με αυτη θα τσαντιστουν απλα και μονο επειδη ξεκινησε? αυτο ειναι ενδιαφερον.

    • από yorgos πριν 1886 μέρες       

      Όχι ακριβώς, αλλά είναι σωστή παρατήρηση στα πλαίσια της αριθμητικής του πολιτικού κόστους: μια απόφαση με μεγάλο πολιτικό κόστος αλλά και μεγάλο προσδοκώμενο όφελος είναι πιο εύκολη από μία με μέτριο πολιτικό κόστος και μηδενικό προσδοκώμενο όφελος. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι αυτό το τελευταίο είναι ουσιώδες στο modus operandi μεγάλου μέρους της πολιτικής ηγεσίας από τον Μάιο του 2010 τουλάχιστον.

  • από tanevramou πριν 1887 μέρες 1       

    Οι μεταρρυθμίσεις έχουν καταντήσει αστείο στην ελλάδα ακριβώς γιατί δεν εντάσσονται σε ένα συνολικότερο σχέδιο. Πολιτικό κόστος υπάρχει όταν δεν μπορείς να εξηγήσεις στην κοινωνία γιατί είναι αναγκαίο να γίνουν μεταρρυθμίσεις.
    Το πιο αστείο από όλα - και που επιτείνει την σύγχυση - είναι ότι για ψηφοθηρικούς λόγους βαφτίζονται ως μεταρρυθμίσεις αυτονόητες βελτιώσεις του διοικητικού μηχανισμού. Όπως η μηχανογράφηση όλων των υπηρεσιών ή η ενιαία αρχή πληρωμής των ΔΥ κλπ κλπ.

    Εσχάτως οι μεταρρυθμίσεις απόχτησαν και πρόσημο. Περάσαμε δηλαδή από το σύνολο των φυσικών μεταρρυθμίσεων στο σύνολο των ακέραιων μεταρρυθμίσεων. Βέβαια στην Ελλάδα όλες οι μεταρρυθμίσεις ανήκουν στο σύνολο των φανταστικών μεταρρυθμίσεων.

  • από snaporaz πριν 1886 μέρες 4       

    Ηλία απαντώ εδώ και όχι στο ιστολόγιο σου γιατί και ό ίδιος γράφεις ότι το ποστ είναι σχόλιο στην συζήτηση εδώ.

    Λοιπόν:

    1. Ο ορισμός σου, που είναι και το κεντρικό επιχείρημα σου, ότι " μια χώρα είναι πρώτα και καλύτερα ηθική κοινότητα " είναι ακατανοήτος (απορώ αν το έχεις δει πουθενά γραμμένο).
    Αν πρόκειται περί διαπίστωσης, δηλαδή χώρα = σύνολο ηθικών ανθρώπων, προφανώς δεν ισχύει. Αν πρόκειται περί επιθυμίας (δηλαδή "θα ήθελα μια χώρα να είναι ένα σύνολο ηθικών ανθρώπων"), δεν έχεις κανένα λόγο να το αναφέρεις στην συζήτηση (της οποίας το θέμα είναι η υπάρχουσα και όχι η ιδανική κοινωνία)

    2. Αυτά που γράφεις για το ασφαλιστικό είναι απολύτως ασύνδετα. Όποια εμπλοκή και αν είχε ο Γιαννίτσης στην φάρσα του χρηματιστηρίου, το ασφαλιστικό χρειαζόταν τότε μεταρρύθμιση, διότι ήταν βιώσιμο μόνο με δανεισμό. Το επιχείρημα σου, ότι ο λαός περίμενε τον αδέκαστο Μπάρα να αναλάβει το ασφαλιστικό και μέχρι τότε δεν δεχόταν κουβέντα, είναι άκυρο. Τα ταμεία έβαζαν μέσα το δημόσιο ( = εσένα - είτε σου αρέσει, είτε όχι) κάθε χρόνο, ο οποίος χρόνος δεν περιμένει κανέναν, απλά περνάει - δεν μπορείς να του πεις κάτσε περίμενε να φύγει ο Γιαννίτσης και να έρθει ένας καλός άνθρωπος και μετά ξεκίνα πάλι.


    Και μια συνολική παρατήρηση:

    Κλαίγεται η διανόησις ότι δεν "έχουμε μια αφήγηση για την κρίση" και αυτό φταίει και πρέπει να βρούμε μια αφήγηση για να βγούμε από την κρίση.
    Ωστόσο, κυρίαρχη αφήγηση υπάρχει για την κρίση και είναι αυτή του Ηλία : εξωγήινοι Κλίνγκον με ανθρώπινη εμφάνιση (Τσοχατζόπουλος, Μαντέλης) προσγειώθηκαν άγνωστο πώς στην τίμια, εργατική και αδιάφθορη ελληνική κοινωνια και την οδήγησαν στην διαφθορά, την μίζα, την σπατάλη και τον κατήφορο.
    Μπορεί αυτή η αφήγηση να μην υιοθετείται απολύτως από την πολιτική και μηντιακή ελίτ για ευνοήτους λόγους, είναι όμως η κυρίαρχη αφήγηση και συντριπτικό ποσοστό της κοινωνίας συμφωνεί με αυτήν.

    Η πολιτική ασημαντόττητα της μαζικά αποδεκτής αφήγησης αυτής συνίσταται στο γεγονός ότι είναι μια αφήγηση του παρελθόντος και συνεπώς δεν παρέχει καμία σιγουρία για τον μέλλον. Είναι μια αφήγηση που ακούγεται ευχάριστα στα αυτία μας, αλλά δεν απαντάει στα ουσιαστικά ερωτήματα και προβλήματα που αντιμετωπίζουμε. Όσο και να σιχαθούμε τον Σημίτη, όσοι Τσοχατζόπουλοι και να πάνε φυλακή, το ελληνικό κράτος θα συνεχίσει να έχει ένα προϋπολογισμό για το 2011 και 2012 και 2013 και οι κραυγές της αγανάκτησης δεν απαντούν πειστικά στο ερώτημα πώς θα εκτελεστεί

    • από Elias πριν 1886 μέρες       

      "Μια χώρα είναι πρώτα και καλύτερα ηθική κοινότητα" σημαίνει, με απλά λόγια, πως ούτε πολιτική θα ασκήσεις ούτε μέτρα θα περάσεις, αν ο κόσμος νιώθει ότι τον δουλεύεις. Θα ξεσηκωθεί το σύμπαν, "δεν πληρώνω". Όπως πιστεύω ότι θα γίνει και τώρα: ο Σαμαράς υποσχέθηκε ότι θα (επ)αναδιαπραγματευτεί τους όρους του μνημονίου, πολύς κόσμος τον ψήφισε με τέτοια ελπίδα, όχι όμως για νέα μέτρα ("τα τελευταία"), αυτό δεν το είχε στο μυαλό του ο κόσμος που τον ψήφισε.

      Εγώ όμως σ' αγαπάω!

  • από snaporaz πριν 1886 μέρες 4       


    Ηλία και εγώ σ αγαπώ και το βλογ σου μου αρέσει πολύ!

    Επί του θέματος:

    το έγραψες και στο ποστ σου, ήθελα να το σχολιάσω. Γράφεις:

    "Πιστεύω ότι θα εισπράξει ένα τσουνάμι από ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ σε όλα τα μέτωπα."

    τώρα λες

    " Θα ξεσηκωθεί το σύμπαν, "δεν πληρώνω""

    η απάντηση σε αυτά είναι

    ναι και;

    σε ποιον θα προκαλέσουν την ζημιά οι πολίτες αν το κράτος δεν έχει έσοδα ή πέσει έξω στις προβλέψεις του; στον στουρναρα ή στον τόμσεν; αυτοί θα υποφέρουν;

    Τώρα για ποιο λόγο ο κόσμος ψήφισε Σαμαρά, κανείς δεν μπορεί να ξέρει ακριβώς. Εγώ πιστέυω ότι το έκανε γιατί από όλους είναι αυτός που μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα την παραμονή στο Ευρώ και ότι -ό,τι και να λέμε ή κάνουμε- κανένας δεν θέλει πραγματικά την έξοδο sαν ρεαλιστική επιλογή.

    Ιδανικά πιστεύω ο λαός θα ήθελε ένα Ανδρέα, να τα χώνει στην ΕΕ, να τα χώνει στο ΔΝΤ, να φέρνει και κανά Αραφάτ (Τσάβες σήμερα) με επαναστατικά φουλάρια στα πανηγυρία, να κάνει και κάνα θεατρινίστικο τσαμπουκά στον Τόμσεν σε στυλ Καραγκούνη που του κάναν πέναλντι με ανεμογκάστρι και τώρα χαροπαλεύει στο χορτάρι αλλά ο διαιτητής δεν το δίνει με τις παραταξιακές εφημερίδες σε υπόκρουση να παιανίζουν την Ερώικα σε έκδοση για λαϊκή ορχήστρα, μπουζούκι και ζουρνά διασκευασμένη από τον Μίκη, αλλά να υπογράφει και την παραμονή των βάσεων και -ει δυνατόν- να την βαφτίσει και "υπογραφή απομάκρυνσης" κλείνοντας και το μάτι για κανα πακέτο από την ΕΕ.

    Τώρα αυτό δεν έκατσε, είτε γιατί ο Τσίπρας δεν το έχει και τόσο, είτε γιατί η Ευρώπη πονηρεύτηκε, είτε για άλλο λόγο.

    Πάντως το ευρώ πιστεύω πολλοί το καταριούνται, αλλά ελάχιστοι συνειδητά θα αναλάβουν την ευθύνη της εξόδου. Και ως απλοί ψηφοφόροι, ίσως υπάρξει ένα 20% ξέρω γω που θα ψηφίσει κουκουρουκου κόμματα κατά ευρώ τύπου Αν.ελ.
    Αλλά σε πολιτικό επίπεδο, κανείς δεν νομίζω ότι έχει τα παπάρια να βγει από το Ευρώ ως κυβέρνηση (ως αντιπολίτευση βγαίνει και από τον γαλαξία, νο πρόμπλεμ) - και υπό αυτήν την έννοια, σοφή η ψήφος του λαού: αν έβγαινε ο ΣΥΡΙΖΑ θα έθετε εξίσου σαν στόχο την παραμονή, αλλά θα είχε πολύ δυσκολότερους χειρισμούς να κάνει.
    ΄Η μήπως νομίζεις ότι ο Τσίπρας ο Κουράκης και η Δουρου πιστεύουν ότι θα επιβιώσουν πολιτικά (και κυριολεκτικά μην σου πω) κυβερνώντας με δραχμές;

    • από Elias πριν 1886 μέρες 1       

      Απλά έχω πειστεί ότι με την παρούσα κυβέρνηση, η διάλυση της χώρας είναι δρομολογημένη. Αναφέρομαι σε μια κατάσταση που οι ξένοι ανταποκριτές θα την παρομοιάζουν με εμφύλιο πόλεμο - "εκτεταμένες αναταραχές", κάτι τέτοιο.

      (Όχι ακριβώς "να βγάλει την Ελλάδα από το ευρώ", αλλά να απειλήσει με άρνηση εξυπηρέτησης του χρέους. Και να το κάνει κιόλας άμα λάχει, όχι μόνο να το απειλήσει. Θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι, φυσικά, αλλά είμαι πεπεισμένος πια ότι η παρούσα κυβέρνηση είναι αργός θάνατος. Απλά δεν υπάρχει καλύτερη εναλλακτική)

  • από tanevramou πριν 1886 μέρες 3       

    Συγνώμη τώρα δηλαδή Ηλία, νομίζεις ότι υπάρχει κανένας σοβαρός άνθρωπος εκεί έξω που να πιστεύει ότι θα αποπληρώσουμε ολόκληρο το χρέος μας;
    Ποτέ, στον αιώνα τον άπαντα και στο υπογράφω. Το μόνο που παίζεται είναι η στιγμή κατά την οποία θα γίνει αυτό και επίσημο (και ο τρόπος με τον οποίο θα γίνει). Με τι να τους απειλήσουμε λοιπόν;
    Και σε τι θα μας εξυπηρετήσει δηλαδή η άρνηση πληρωμής του χρέους; Θα μηδενίσει το εμπορικό έλλειμα των 17δισ ετησίως (το 2011);
    Ή μήπως θα δώσει δουλειά σε 1εκ ανθρώπους που αυτή την στιγμή είναι άνεργοι;

    Δεν υπάρχουν μαγγιόρικες αλά ελληνικά λύσεις για το πρόβλημα μας. Ότι και να γίνει τον έχουμε πιει για τα επόμενα 20 χρόνια.

    • από Elias πριν 1886 μέρες 2       

      tanevramou, όλοι τα 'χουμε σκεφτεί αμέτρητες φορές αυτά μέσα στα τελευταία 2,5 χρόνια, δεν λέμε ο ένας στον άλλον κάτι που δεν ξέρει. Και η κατάσταση ξεπερνάει τους πάντες, δε νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που πιάνει όλες τις διαστάσεις της. Για κάθε επιχείρημα υπάρχει κι ένα αντεπιχείρημα, το 'χουμε δει όλοι, πολλές φορές. Οπότε, μέσα σ' αυτό το χάος, αναγκαστικά επικεντρώνω σε κάποια σημεία (όπως όλοι μας, δηλαδή):

      (1) Βλέπω ως μεγαλύτερο κίνδυνο την πτώση της χώρας στη μαφιοποίηση. Στον πουτινισμό, να κυβερνάνε δηλαδή οι άνθρωποι των συμμοριών, οι αντίθετες φωνές να φιμώνονται, οι ενοχλητικοί να παθαίνουν περίεργα ατυχήματα, η δικαιοσύνη να είναι ψευδεπίγραφη, η αστυνομία να είναι μια ακόμα συμμορία, και να κυκλοφορούν αμέτρητα όπλα στην επικράτεια. Φοβάμαι ότι πάμε προς τα εκεί, στην καθολική χρυσαυγοποίηση της Ελλάδας, και θα μαζεύουμε πτώματα από τους δρόμους.

      (2) Έχω πειστεί πως ό,τι είναι καλό για την κυβέρνηση, είναι κακό για τον κόσμο. Και αντιστρόφως. Ό,τι ακριβώς λέει ο Κούρτοβικ, "πολιτικοί ιθύνοντες που δεν διστάζουν να βιάσουν το δημόσιο συμφέρον και να εξαθλιώσουν ολόκληρα κοινωνικά στρώματα για να ταΐσουν την απληστία των χορηγών και πατρόνων τους", γι' αυτό το μπάζζαρα το άρθρο.

      (3) Οπότε λοιπόν, πιστεύω ότι το καλύτερο για τον κόσμο είναι ν' αλλάξει οπωσδήποτε η ερμηνεία της λαϊκής ηθικής αυτουργίας, να καταδειχθεί ότι η χώρα υπήρξε όμηρος μιας εγκληματικής πολιτικής & οικονομικής ελίτ, και να γίνει πολιτικό παζάρι με την Ευρώπη. Πιστεύω ότι η κρίση είναι παζάρι, όχι στενά λογιστικές αναγκαιότητες, και ισχύουν οι νόμοι του παζαριού. Το καλοκαίρι πολλοί ξένοι αναλυτές γράφανε ότι δεν είναι λογικό που η Ελλάδα παραμένει στο ευρώ, οικονομικά έπρεπε να την είχανε σπρώξει στη δραχμή, οπότε τελικά την κρατήσανε για πολιτικούς, όχι οικονομικούς λόγους. Ε, από κάτι τέτοια πιάνομαι, από το ότι η κρίση είναι ευρύτερα πολιτική, όχι στενά οικονομική.

      Αυτά, δεν έχω άλλο να προσθέσω!

    • από dkamen πριν 1886 μέρες 3       

      ναι αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι ελίτ, ή μάλλον δεν είναι μία μόνο ελίτ.

      Υπάρχει διαστρωμάτωση και (edit:) πολυδιάσπαση (was: πολυδιάσταση) στο καβάτζωμα (και συνακόλουθα στη συμμετοχή στη σαπίλα).

      Δεν υπάρχουν 100% αθώοι, εκτός ίσως από τους κάτω των 5 χρονών.

      κοινός πολίτης χάνει από κοινό πολίτη με σόι που χάνει από κοινό πολίτη με σόι και ισχυρή τοπική συνείδηση που χάνει από κομματόσκυλο που χάνει από μόνιμο στο δημόσιο κομματόσκυλο που χάνει από διαπλεκόμενο επιχειρηματία που χάνει από αληθινά τεράστιο επιχειρηματία που χάνει από ιεράρχη κοκ.

      Όταν υπήρχαν λεφτά, ο κοινός πολίτης τσέπωνε το τίποτα και ο πιο βυσματωμένος στην ιεραρχία τσέπωνε δις.

      Τώρα που δεν υπάρχουν ο κοινός πολίτης πληρώνει τα περισσότερα και ο πιο βυσματωμένος τα λιγότερα (κι όλοι οι ενδιάμεσοι όλο και περισσότερα όσο λιγότερο βυσματωμένοι είναι).

      Η ουσία είναι ότι δεν υπάρχει κοινωνία, αυτό το μαφιόζικο που περιγράφεις υπήρχε πάντα και δεν άλλαξε ουσιαστικά. Η μόνη διαφορά είναι η ποσότητα των διαθέσιμων λεφτών. Είναι όντως μία _ποσοτική_ διαφορά που λέει και η Στάσα. Απλά στον πραγματικό κόσμο δεν υπάρχουν ποιοτικές διαφορές, οι ποιοτικές διαφορές είναι κοτσάνες των φιλοσόφων.

    • από tanevramou πριν 1886 μέρες 1       

      Συμφωνούμε και εγώ το (1) βλέπω ως κίνδυνο αλλά και ως σοβαρή πιθανότητα.
      Αλλά πρέπει ν αναρωτηθούμε: πόσο μακριά ήμασταν προ του 2009 από αυτήν την κατάσταση που περιγράφεις; Πάρτα ένα ένα και θα δεις ότι ήδη είχαμε διανύσει κάμποσο δρόμο μέχρι εκεί. Η κρίση απλά επιταχύνει την πορεία.

      Άρα το ζητούμενο - και επειδή δεν πιστεύω ότι από αυτού του είδους τα φαινόμενα μπορεί να μας σώσει κανείς ευρωπαίος - θεωρώντας πάντα ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών στην ελλάδα δεν επιθυμούν μια τέτοια εξέλιξη, είναι με ποια πολιτική θα απομακρυνθούμε από αυτό το σενάριο.
      Ποια λοιπόν πολιτική εξασφαλίζει βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα την παραμονή της χώρας στο ευρώ και στην ευρώπη με ισχυρό ρόλο, την ισχυροποίηση της οικονομίας και την αύξηση του διαθέσιμου κοινωνικού πλούτου, την προώθηση των απαιτούμενων θεσμικών αλλαγών που χρειάζονται για να απομακρυνθούμε δια παντός από τα σενάρια τύπου (1);
      Τι κάνει νιαου νιάου στα κεραμίδια Ηλία;

      Και πραγματικά τι ακριβώς να διαπραγματευτούμε με την ευρώπη σε πολιτικό επίπεδο;
      Μπορείς να δώσεις τους βασικούς άξονες;

    • από Epanechnikov πριν 1885 μέρες       

      @tanevramou

      " Και σε τι θα μας εξυπηρετήσει δηλαδή η άρνηση πληρωμής του χρέους; Θα μηδενίσει το εμπορικό έλλειμα των 17δισ ετησίως (το 2011);"

      Για την ακρίβεια ναι. Όταν σταματήσουν να σου δίνουν βερεσέ εκμηδενίζονται και τα εμπορικά ελλείμματα. Βέβαια ταυτόχρονα καταρρακώνεται και το βιοτικό σου επίπεδο

    • από tanevramou πριν 1885 μέρες       

      Epan ναι, αυτό εννοώ, θα το μηδενίσει λογιστικά αλλά στις πραγματικές ανάγκες θα έχουμε το ίδιο έλλειμα. (σε καύσιμα, φάρμακα, κρέας, ηλεκτρονικά κλπ)

  • από snaporaz πριν 1885 μέρες 3       


    Tους φόβους περί πουτινισμού, μαφιας, νέου εμφυλίου κτλ δεν τους συμμερίζομαι. Σίγουρα έχουν αγριέψει τα πράγματα, αλλά πιστεύω υπάρχει και η τάση υπερβολής που ανέκαθεν χαρακτήριζε τον δημόσιο λόγο στην χώρα μας. Ναι, είμαστε μια χώρα που μπορεί να βρει ο Παστίτσιος τον μπελά του, αλλά πιστέυει κανένας ότι εμποδίζεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση; Ή είναι τώρα ο Ρουπακιώτης ή Στουρναρας η ο Λυκουρεντζος μέλη μαφίας (με την έννοια που έχει ο όρος στην κολομβία ή την ρώσια);
    Σίγουρα το κέντρο της Αθήνας είναι στα χέρια συμμοριών (όπως και συγκεκριμμένα προάστια του Παρισίου ή περιοχές στις ΗΠΑ), αλλά είναι αντιπροσωπευτικό της Ελλάδας (της Καβάλας, της Καρδίτσας, του Άργους, της Ηλιούπολης, του Χαϊδαρίου) ;

    Ότι θα συνεχίσουν να γίνονται βανδαλισμοί, ότι θα αυξηθεί η εγκληματικότητα, ότι όλο και κάποιος Παστίτσιος θα τραβιέται συμφωνώ ότι θα συνεχίσει να συμβαίνει και είναι λυπηρό, αλλά ότι ξαφνικά γίναμε Ρωσία ή Κολομβία ή θα γίνει εμφύλιος τύπου Λιβύης, ε δεν νομίζω.

    Αυτά από κάποιον που τα τελευταία 2 χρόνια πρέπει να έχει μείνει στην Ελλάδα


Log in για σχολιασμό ή γίνε μέλος εδώ.

Ποιά μέλη του buzz ψήφισαν αυτή την καταχώριση